به گزارش روابط عمومی سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی، حجت الاسلام والمسلمین دکتر علی ذوعلم در پاسخ به این سوال که مردم در ایران در نقاط مختلف با ویژگی‌های قومی، مذهبی، جغرافیایی و سبک زندگی متفاوتی زندگی می‌کنند. قصد دارید به سمتی بروید که این ویژگی‌ها تاثیر بیشتری در برنامه‌ریزی و کتاب‌های درسی داشته باشند؟ گفت:

در کتاب‌های درسی ما اهمیت به جامعیت ملی وجود دارد. دقت می‌کنیم که مثال‌ها و تصاویری که در کتاب‌ها می‌آید، همه‌جانبه باشد و کل فرهنگ‌ها، قومیت‌ها و مذاهب را دربرگیرد. اما در مساله درنظر گرفتن نیاز آن‌ها، اسناد تحولی به ما می‌گوید که باید بین ۲۰ تا ۳۰ درصد محتوای کتاب درسی در قالب برنامه‌های مدرسه‌ای منطقه‌ای و استانی طراحی و تعریف شود. برای رسیدن به این هدف باید استان‌های ما از نظر ساختاری توانمند شوند. این بازآرایی تشکیلاتی در سازمان پژوهش شرایط را در بیشتر شدن مشارکت آن‌ها فراهم می‌کند. البته طرح بوم نیز کمک زیادی در این زمینه به ما کرده است. اینکه شما هشت درصد از زمان رسمی آموزش را به نیازهای مدرسه اختصاص می‌دهید اگر خوب طراحی و اجرا شود، دو ساعت برنامه درسی در هفته برای رسیدن به این مهم کم نیست.

وی در مورد اینکه در این حوزه مساله آموزش گویش‌ها جایی در برنامه‌های شما دارد؟ افزود:

معمولا اقوام گویش‌های خود را بلدند و نیاز به آموزش ندارند.

رئیس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی در خصوص ساختارمند یادگرفتن متفاوت است. مثل زبان فارسی که به بچه‌ها در مدارس یاد می‌دهید. ما فارسی بلدیم چرا باید در مدرسه یادبگیریم؟ اظهارداشت:

برای آموزش گویش و زبان‌های محلی این ایده مطرح است که به صورت اختیاری کتابی درباره آشنایی با ادبیات و گویش محلی هر منطقه گذاشته شود.

در این باره دو نگاه وجود دارد. یک نگاه معتقد است که این آموزش باعث همبستگی می‌شود و نگاه دیگر بر خلاف آن فکر می‌کند. شما چه نظری در این‌باره دارید؟

سازمان پژوهش حدود ده سال پیش ایده‌ای مطرح کرد که کتاب جغرافیا در هر استان به کتاب استان‌شناسی تبدیل شود. یعنی دانش‌آموزان با همه جنبه‌‌ها و ابعاد و حتی پیشینه ادبی استان خود آشنا شوند. این طرح اجرا شد و سازمان پژوهش در حال حاضر تا به این حد پیش رفته است. اما باید بیشتر بر روی این مساله کار شود.

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پایگاه اطلاع رسانی کانون تربیت اسلامی